Franek miał wizję
Nie byle jaką. Wizję przez duże W.
Kanał YouTube, platforma szkoleniowa, społeczność ludzi, którzy dzięki niemu zmienią swoje życie. Coaching rozwoju osobistego — branża, która rośnie, klientów nie brakuje, a Franek naprawdę wiedział, jak mówić do ludzi.
Na spotkaniach wszyscy bili brawo.
Franek był wizjonerem. I był z tego dumny.
Wizja przez duże W, czyli praca u podstaw
Termin nagrania odcinka — przesunięty o tydzień.
Potem o dwa.
Klient, który czekał na materiały szkoleniowe — dostał je z opóźnieniem, z przeprosinami i rabatem którego Franek nie planował.
Kolejny klient zapytał o płatność za jego fakturę.
Franek nie wiedział, gdzie jej szukać — zajmował się tym wspólnik.
Wspólnik, który ostatnio był… „trudny do złapania”.
Franek tłumaczył to sobie w ten sposób: to początek, każdy startup tak ma, zaraz się poukłada.
Niestety, tak się nie stało.
Wizja już przez małe w, czyli trzeba dostarczyć wartość do klienta
Bez procesów. Bez systemu w firmie.
Każde nagranie powstawało inaczej — inny sprzęt, inna jakość, inny termin.
Platforma szkoleniowa była „w budowie” od ośmiu miesięcy.
Klienci dostawali materiały z Dysku Google — folder bez nazwy, linki bez materiałów.
Franek wiedział o wszystkim.
Ale był zajęty — wizją.
Kolejnym webinarem. Kolejną rozmową o tym, jak wielka będzie platforma, gdy już powstanie.
Tymczasem wspólnik — „trudny do złapania”.
Więc, każda decyzja wracała do Franka.
Franek przestał być CEO.
Stał się Chief Everything Officer.
Wizja bez żadnego w, czyli jakoś straciliśmy entuzjazm
Nie było jednej dramatycznej sceny. Nie było jednego wielkiego błędu.
Był oto poranek, kiedy Franek otworzył skrzynkę i zobaczył trzy wiadomości jedna po drugiej:
klient rezygnuje z pakietu rocznego, wspólnik prosi o „poważną rozmowę”, a YouTube odrzucił monetyzację kanału — za niewystarczającą regularność publikacji.
Franek siedział przy biurku i myślał o swojej wizji.
Była nadal piękna.
Tylko firma przestała za nią nadążać.
Vishal Vivek napisał kiedyś: „Wizja bez realizacji to halucynacja.”
Franek przeczytał to zdanie kilka miesięcy wcześniej.
Zaznaczył.
Wysłał znajomemu z komentarzem: „Dobre, prawda?”
